بررسی ارتباط بین مشارکت در فعالیت های بدنی و کاهش اضطراب روانی دانش آموزان

اضطراب روانی یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانش آموزان است که می تواند پیامدهای منفی متعددی بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی آنان داشته باشد. در سال های اخیر، توجه به نقش فعالیت های بدنی به عنوان یک راهکار غیر دارویی و موثر در کاهش مشکلات روانی دانش آموزان افزایش یافته است. فعالیت های بدنی منظم با ایجاد تغییرات مثبت جسمانی و روانی می تواند به بهبود خلق وخو، افزایش احساس شادکامی و کاهش تنش های روانی کمک کند. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های بدنی و سطح اضطراب روانی آنان است. نتایج کلی نشان می دهد که دانش آموزانی که مشارکت فعال تری در فعالیت های بدنی دارند، سطح اضطراب کمتری را تجربه می کنند. فعالیت های بدنی از طریق افزایش ترشح هورمون های شادی آور، بهبود تصویر بدنی و افزایش احساس خودکارآمدی می توانند نقش موثری در کاهش اضطراب ایفا کنند. همچنین مشارکت در ورزش های گروهی موجب تقویت تعاملات اجتماعی و احساس تعلق شده و این امر به کاهش احساس تنهایی و نگرانی در دانش آموزان کمک می کند. یافته ها نشان می دهد که فعالیت بدنی منظم می تواند به بهبود کیفیت خواب دانش آموزان منجر شود که خود یکی از عوامل مهم در کاهش اضطراب روانی است. علاوه بر این، ورزش به دانش آموزان کمک می کند تا انرژی های منفی و تنش های روزمره خود را به شیوه ای سالم تخلیه کنند. نتایج حاکی از آن است که حتی فعالیت های بدنی ساده و کم هزینه، در صورت تداوم، می توانند اثرات مثبتی بر سلامت روان داشته باشند.

کلیدواژه ها:

سلامت ، تخلیه ، کاهش ، اضطراب ، ورزش ، دانش اموزان.