اثربخشی تدریس معکوس (Flipped Classroom) بر خودتنظیمی و استقلال یادگیرنده در کلاس زبان

تدریس معکوس (Flipped Classroom) یک رویکرد نوین آموزشی است که ساختار سنتی کلاس را وارونه میکند. در این روش، فراگیران محتوای آموزشی (مانند ویدیوها، متون یا پادکستها) را پیش از جلسه کلاسی مطالعه میکنند. سپس زمان کلاس به فعالیتهای تعاملی، حل مسئله، بحث گروهی و تمرین عملی اختصاص مییابد. این تغییر پارادایم، بهویژه در آموزش زبان، تاثیر عمیقی بر رشد خودتنظیمی و استقلال یادگیرنده دارد.خودتنظیمی به توانایی فرد در برنامهریزی، نظارت و ارزیابی فرآیند یادگیری خود اشاره دارد. در محیط تدریس معکوس، زبانآموز مسئولیت اولیه درگیری با محتوا را بر عهده میگیرد. او باید زمان و مکان مطالعه را خود مدیریت کند، نقاط قوت و ضعف خویش را شناسایی نماید و برای رفع ابهامات در کلاس آماده شود. این فرآیند مستقیما مهارتهای فراشناختی مانند هدفگذاری، خودپایشی و خودارزیابی را تقویت میکند.استقلال یادگیرنده نیز به میزانی که فرد میتواند بدون وابستگی به معلم، فرآیند یادگیری را هدایت کند، مربوط است. تدریس معکوس با انتقال محوریت از معلم به یادگیرنده، بستری برای پرورش این استقلال فراهم میآورد. زبانآموز در انتخاب سرعت یادگیری، مرور محتوا و تمرکز بر جنبههای مورد نیاز خود آزادی عمل بیشتری دارد. در کلاس، او نه یک دریافتکننده منفعل، بلکه یک مشارکتکننده فعال است که با همکلاسیها و معلم به تعامل میپردازد.در کلاس زبان، این رویکرد مزایای ویژهای نشان میدهد. فراگیران میتوانند تلفظ، ساختارهای دستوری و واژگان را در خارج از کلاس و با تکرار شخصی بیاموزند…

کلیدواژه ها:

واژگان ، فراگیر ، رویکرد ، دستور ، همکلاسی ، کلاس