آثار رویکرد شناختی در ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری در دانش آموزان

حیطه شناختی به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد یادگیری، نقش اساسی در رشد ذهنی، درک مفاهیم و پردازش اطلاعات توسط دانش آموزان ایفا می کند. آموزش مبتنی بر فعال سازی حیطه شناختی، باعث ارتقای تفکر، حل مسئله، تصمیم گیری و افزایش توانایی انتقال دانش به موقعیت های جدید می شود. بررسی مطالعات موجود نشان می دهد که تمرکز بر مهارت های شناختی در برنامه ریزی درسی، تدریس و ارزشیابی، کیفیت آموزش را به طور معناداری ارتقا می دهد. این مقاله با هدف مروری بر نقش حیطه شناختی در بهبود کیفیت یادگیری، به بررسی نظریه های مرتبط، روش های کاربردی و نتایج پژوهش های معتبر در این زمینه می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که طراحی فرایند آموزشی بر پایه فعال سازی ذهنی، نه تنها موجب درگیر شدن بیشتر دانش آموزان در فرایند یادگیری می شود، بلکه به تقویت انگیزه، خلاقیت و تفکر انتقادی آنان نیز منجر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

حیطه شناختی ، یادگیری فعال ، کیفیت آموزش ، پردازش ذهنی ، نظریه های شناختی ، مهارت های تفکر ، طراحی آموزشی ، یادگیری معنادار