نقش خودکارآمدی در موفقیت تحصیلی

خودکارآمدی به عنوان یکی از مهم ترین مفاهیم روان شناسی مثبت، توانایی فرد در باور به توانمندی های خود برای انجام وظایف مختلف را توصیف می کند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که خودکارآمدی تاثیر مستقیم بر انگیزه، تلاش و پایداری دانش آموزان در مسیر تحصیلی دارد. دانش آموزانی که سطح خودکارآمدی بالاتری دارند، بیشتر در فعالیت های یادگیری مشارکت می کنند و از شکست ها به عنوان فرصت های رشد استفاده می کنند. علاوه بر این، خودکارآمدی با افزایش اعتماد به نفس، کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود مدیریت زمان همراه است. مطالعات نشان می دهند که دانش آموزانی که خودکارآمدی قوی دارند، توانایی بهتری در برنامه ریزی درسی، حل مسئله و غلبه بر موانع تحصیلی دارند. همچنین، محیط آموزشی حمایتی و تعامل مثبت معلمان می تواند سطح خودکارآمدی را در دانش آموزان افزایش دهد. خودکارآمدی نه تنها بر عملکرد تحصیلی کوتاه مدت بلکه بر انتخاب مسیر تحصیلی و اهداف بلندمدت تاثیرگذار است. توانمندسازی دانش آموزان از طریق تمرین های موفقیت آمیز، بازخورد مثبت و الگوهای رفتاری مناسب می تواند عامل مهمی در تقویت خودکارآمدی باشد. با توجه به اهمیت این موضوع، بررسی رابطه بین خودکارآمدی و موفقیت تحصیلی می تواند به طراحی برنامه های آموزشی موثرتر کمک کند. بنابراین، توجه به ارتقاء خودکارآمدی دانش آموزان، راهکاری کلیدی برای بهبود کیفیت یادگیری و افزایش دستاوردهای تحصیلی محسوب می شود. پژوهش حاضر به بررسی نقش خودکارآمدی در موفقیت تحصیلی پرداخته و تاکید دارد که آموزش مهارت های خودکارآمدی، به ویژه در مراحل ابتدایی تحصیل، می تواند تاثیر بسزایی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. نتایج مطالعات نشان می دهد که خودکارآمدی عامل میانجی مهمی بین توانمندی های شناختی و عملکرد تحصیلی است و توجه به آن می تواند سیاست های آموزشی را به سمت افزایش موفقیت تحصیلی هدایت کند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، موفقیت تحصیلی ، انگیزه ، اعتماد به نفس ، عملکرد تحصیلی ، مهارت های یادگیری