بررسی تاثیر کیفیت ارتباط مدرسه با خانواده بر انسجام تربیتی، پیشرفت تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کیفیت ارتباط مدرسه با خانواده بر انسجام تربیتی، پیشرفت تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه دوم مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی با تحلیل علی و کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم شهر کرمانشاه بود که تعداد آن ها حدود ۱۲ هزار نفر برآورد شد و بر اساس جدول مورگان حجم نمونه ۳۷۲ نفر تعیین شد که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت ارتباط مدرسه با خانواده طراحی شده توسط اپستین (۲۰۱۱)، پرسشنامه انسجام تربیتی شرودر و همکاران (۲۰۱۹)، پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فن و ویلیامز (۲۰۱۰) و پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲) بود که تمامی پاسخ ها بر اساس مقیاس لیکرت پنج درجه ای جمع آوری شد. داده ها با استفاده از تحلیل های توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و شاخص های جمعیت شناختی و تحلیل های استنباطی شامل رگرسیون چندگانه و ساده برای آزمون فرضیه ها تحلیل شدند. نتایج نشان داد کیفیت ارتباط مدرسه با خانواده توان پیش بینی معناداری برای انسجام تربیتی (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸)، پیشرفت تحصیلی (p<۰.۰۱, β=۰.۴۲) و سلامت روان (p<۰.۰۱, β=-۰.۳۹) دانش آموزان دارد. همچنین تحلیل های تفکیکی نشان داد کیفیت ارتباط مدرسه با خانواده تاثیر مثبت و معناداری بر انسجام تربیتی و پیشرفت تحصیلی دارد و با افزایش کیفیت این ارتباط میزان هماهنگی تربیتی و عملکرد تحصیلی افزایش می یابد و از سوی دیگر تاثیر منفی و معناداری بر مشکلات روانی دانش آموزان دارد که این امر به معنای کاهش نشانه های اضطراب، افسردگی و فشار روانی با بهبود تعامل مدرسه و خانواده است.

کلیدواژه ها:

کیفیت ارتباط مدرسه با خانواده ، انسجام تربیتی ، پیشرفت تحصیلی ، سلامت روان