بررسی تاثیر بازی های کلاسی مبتنی بر همکاری بر تاب آوری تحصیلی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی های کلاسی مبتنی بر همکاری بر تاب آوری تحصیلی و کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر کرمانشاه انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش بازی های کلاسی مبتنی بر همکاری قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل آموزش های معمول مدرسه را دریافت نمودند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۶) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی مازلاک و لیتر (۲۰۱۶) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) و آزمون کوواریانس یک متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بازی های کلاسی مبتنی بر همکاری تاثیر معناداری بر افزایش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان داشته است (p<۰.۰۱, β=۰.۵۲) و همچنین موجب کاهش معنادار فرسودگی تحصیلی آنان شده است (p<۰.۰۱, β=۰.۴۸). یافته ها بیانگر آن است که مشارکت در فعالیت های گروهی و بازی های آموزشی مبتنی بر همکاری، با تقویت تعامل اجتماعی، افزایش احساس شایستگی و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری، می تواند نقش موثری در ارتقای سلامت روان تحصیلی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بازی های کلاسی مبتنی بر همکاری ، تاب آوری تحصیلی ، فرسودگی تحصیلی