بررسی تاثیرآموزش راهبردهای فراشناختی مطالعه با رویکرد چندحسی بر حافظه دیداری-فضایی ، انعطاف پذیری شناختی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش راهبردهای فراشناختی مطالعه با رویکرد چندحسی بر حافظه دیداری-فضایی، انعطاف پذیری شناختی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه نواحی آموزش و پرورش شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد تقریبی ۲۵۰۰۰ نفر بود که از این میان، ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش ترکیبی راهبردهای فراشناختی مطالعه با رویکرد چندحسی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه آموزشی معمول مدرسه را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه راهبردهای انگیزشی برای یادگیری – بخش راهبردهای فراشناختی (پینتریچ و همکاران، ۱۹۹۱)، آزمون حافظه دیداری-فضایی (کورسی، ۱۹۷۲)، آزمون انعطاف پذیری شناختی ویسکانسین (گرانت و برگ، ۱۹۴۸) بود. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) به تفکیک هر متغیر نیز حاکی از آن بود که آموزش ترکیبی مذکور بر بهبود حافظه دیداری-فضایی با اندازه اثر بزرگ (F(۱, ۵۷) = ۳۲.۶۷, p < ۰.۰۰۱, η² = ۰.۳۶)، افزایش انعطاف پذیری شناختی با اندازه اثر بزرگ (F(۱, ۵۷) = ۲۹.۴۵, p < ۰.۰۰۱, η² = ۰.۳۴) و ارتقای عملکرد تحصیلی با اندازه اثر بزرگ (F(۱, ۵۷) = ۴۱.۲۲, p < ۰.۰۰۱ ) تاثیر معناداری داشته است.

کلیدواژه ها:

راهبردهای فراشناختی مطالعه ، رویکرد چندحسی ، حافظه دیداری-فضایی ، انعطاف پذیری شناختی ، عملکرد تحصیلی