بررسی تاثیر حمایت عاطفی مدرسه بر کاهش افت تحصیلی، افزایش امید به تحصیل و احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حمایت عاطفی مدرسه بر کاهش افت تحصیلی، افزایش امید به تحصیل و تقویت احساس تعلق به مدرسه دانش آموزان متوسطه اول شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی-پیمایشی بود و رابطه بین حمایت عاطفی مدرسه و سه متغیر وابسته یاد شده مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان متوسطه اول مدارس دولتی شهر کرمانشاه بود که بر اساس آمار آموزش و پرورش استان، تعداد آن ها تقریبا ۱۵,۰۰۰ نفر برآورد شد. با استفاده از جدول مورگان حجم نمونه ۳۷۰ نفر تعیین شد و در نهایت ۴۰۰ دانش آموز به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند تا توزیع متوازن بین جنسیت و پایه تحصیلی رعایت شود. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه حمایت عاطفی مدرسه هانسن و همکاران (۲۰۱۵)، پرسشنامه افت تحصیلی براون و همکاران (۲۰۱۶)، پرسشنامه امید به تحصیل شین (۲۰۱۸) و پرسشنامه تعلق به مدرسه والترز و همکاران (۲۰۱۷) بود. تمامی پرسشنامه ها دارای پایایی بالای ۰.۸۵ و اعتبار سازه تایید شده بودند. داده ها با استفاده از تحلیل های توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار و جداول فراوانی و همچنین تحلیل های استنباطی شامل همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد حمایت عاطفی مدرسه با کاهش افت تحصیلی دانش آموزان رابطه منفی و معناداری دارد (p<۰.۰۱, β=-۰.۵۱)، با افزایش امید به تحصیل دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری دارد (p<۰.۰۱, β=۰.۵۹) و با تقویت احساس تعلق به مدرسه نیز رابطه مثبت و معناداری نشان داد (p<۰.۰۱, β=۰.۶۷). همچنین تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد که حمایت عاطفی مدرسه به طور همزمان ۲۷٪ از تغییرات افت تحصیلی، ۳۵٪ از تغییرات امید به تحصیل و ۴۵٪ از تغییرات احساس تعلق به مدرسه را توضیح می دهد. نتایج پژوهش اهمیت برنامه ریزی های آموزشی و روان شناختی برای ایجاد محیط حمایتگر و توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان را تاکید می کند و پیشنهاد می شود مدارس با ایجاد برنامه های حمایتی، فعالیت های گروهی و مشاوره روان شناختی به بهبود عملکرد تحصیلی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان کمک کنند.

کلیدواژه ها:

حمایت عاطفی مدرسه ، افت تحصیلی ، امید به تحصیل ، احساس تعلق به مدرسه