تاثیر واقعیت افزوده بر درک مفاهیم انتزاعی در مدرسه

هدف از این پژوهش، واکاوی عمیق و همه جانبه تاثیر فناوری واقعیت افزوده (Augmented Reality) بر فرآیند یاددهی-یادگیری مفاهیم انتزاعی در نظام آموزش آموزشگاهی است. با توجه به ماهیت پیچیده مفاهیمی که فاقد مابه ازای فیزیکی ملموس هستند، دانش آموزان همواره در گذار از تفکر عینی به تفکر انتزاعی با چالش های شناختی جدی روبرو بوده اند. روش تحقیق در این مطالعه، تحلیل اسنادی و فرا-ترکیب کیفی بر پایه بررسی متون تخصصی و کتب مرجع است. یافته های این تحقیق گسترده نشان می دهد که واقعیت افزوده از طریق تجسم بخشی پویا (Dynamic Visualization) و ایجاد تعامل چندحسی، نه تنها بار شناختی اضافی را کاهش می دهد، بلکه با تقویت استدلال فضایی، منجر به بازسازی ساختارهای ذهنی دانش آموزان می گردد. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که استفاده استراتژیک از این فناوری در دروسی همچون فیزیک کوانتوم، هندسه فضایی، زیست شناسی سلولی و شیمی آلی، نرخ یادگیری پایدار را به طرز معناداری افزایش می دهد. در نهایت، این مقاله ضمن تبیین دقیق مبانی شناختی، به چالش های ساختاری، موانع انسانی و ارائه راهکارهای عملیاتی برای ادغام این تکنولوژی در برنامه های درسی ملی می پردازد تا بستری برای تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری فراهم آید.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، مفاهیم انتزاعی ، پداگوژی دیجیتال ، بار شناختی ، تجسم فضایی ، تکنولوژی آموزشی ، یادگیری ساخت گرایانه.