کارکرد آموزش تربیتی در مدارس در تقویت مسئولیت پذیری، خودکنترلی و نظم فردی دانش آموزان

آموزش تربیتی در مدارس فراتر از انتقال دانش درسی، نقش اساسی در شکل دهی شخصیت و رفتار دانش آموزان دارد و می تواند مسئولیت پذیری، خودکنترلی و نظم فردی آنان را تقویت کند. این پژوهش با رویکرد تحلیلی–کیفی و روش کتابخانه ای به بررسی نقش آموزش تربیتی در توسعه این مهارت ها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد دانش آموزانی که در محیط های تربیتی حمایتگر، مشارکتی و منظم پرورش یافته اند، توانایی بیشتری در پذیرش مسئولیت رفتار و تصمیمات خود دارند، رفتارهای هیجانی خود را کنترل می کنند و از نظم فردی بالایی در مدیریت زمان و انجام وظایف برخوردارند. در عین حال، محدودیت ها و چالش هایی همچون اجرای پراکنده و غیرسیستماتیک آموزش تربیتی، تمرکز بیش از حد بر آموزش محتوای درسی و فقدان هماهنگی میان مدرسه و خانواده، مانع اثرگذاری کامل این آموزش ها می شود. این پژوهش تاکید می کند که آموزش تربیتی زمانی می تواند تاثیر پایدار داشته باشد که به صورت نظام مند، هدفمند و هماهنگ با سایر ابعاد آموزشی و تربیتی طراحی و اجرا شود. توجه به آموزش تربیتی نه تنها به ارتقای عملکرد تحصیلی کمک می کند، بلکه زمینه را برای پرورش نسلی مسئول، منضبط و خودمدیر فراهم می سازد که توانایی مواجهه موثر با چالش های فردی و اجتماعی را دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش تربیتی ، مسئولیت پذیری ، خودکنترلی ، نظم فردی ، مهارت های خودمدیریتی.