مدرسه بدون دیوار: نقش معلم در یادگیری سیار و مادام العمر

مقاله «مدرسه بدون دیوار: نقش معلم در یادگیری سیار و مادام العمر» به بررسی تحول بنیادین در نقش و کارکرد معلم در عصر دیجیتال و در چارچوب پارادایم نوین یادگیری سیار (Mobile Learning) و یادگیری مادام العمر (Lifelong Learning) می پردازد. با فروریختن مرزهای فیزیکی و زمانی مدرسه سنتی، محیط یادگیری به فضایی نامحدود، شخصی سازی شده و همیشه در دسترس تبدیل شده است. این تغییر، نقش سنتی معلم به عنوان «منبع انحصاری دانش» و «مدیر کلاس درس» را به چالش کشیده و نیازمند بازتعریف آن است.این مقاله با روشی تحلیلی-مروری استدلال می کند که در اکوسیستم یادگیری بدون دیوار، نقش اصلی معلم از تدریس محتوامحور به تسهیل گری فرآیندمحور تغییر می یابد. معلم معاصر باید به عنوان طراح تجربه یادگیری، راهنمای شخصی، منتور، هماهنگ کننده منابع و تسهیل گر شبکه های یادگیری عمل کند. تمرکز از انتقال اطلاعات به پرورش مهارت های سده بیست ویکم مانند خودرهبری در یادگیری، سواد دیجیتال، تفکر انتقادی و حل مسئله خلاق منتقل می شود.مقاله همچنین چالش های پیش روی معلمان در این گذار، از جمله نیاز به توسعه مستمر صلاحیت های دیجیتال (TPACK)، مدیریت تعامل در فضای مجازی، ارزیابی فرآیندهای یادگیری غیرمتمرکز و غلبه بر شکاف دیجیتالی را تحلیل می کند. در نهایت، نتیجه گرفته می شود که موفقیت در تحقق آرمان یادگیری سیار و مادام العمر، مستلزم بازاندیشی در برنامه ریزی درسی، نظام های تربیت معلم و حمایت نهادی از معلمان در ایفای نقش های جدید و پیچیده تر است. معلم در این پارادایم، نه یک گوینده مطلق، که معمار محیط های یادگیری انعطاف پذیر و کاتالیزوری برای اشتیاق دائمی به یادگیری است.