مدیریت هیجانات در کلاس درس دانش آموزان

مدیریت هیجانات در کلاس درس، به عنوان یکی از مولفه های حیاتی هوش هیجانی معلمان، نقشی تعیین کننده در ایجاد محیطی مطلوب برای یادگیری و رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش و راهبردهای مدیریت هیجانات معلم و دانش آموزان در فضای آموزشی تدوین شده است. مدیریت هیجانات در دو سطح خودتنظیمی هیجانی معلم (مدیریت هیجانات خود در مواجهه با موقعیت های تنش زا) و تنظیم هیجانات دانش آموزان (کمک به آنان برای شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود) مورد بررسی قرار می گیرد.یافته ها نشان می دهد که معلمان دارای توانمندی بالاتر در مدیریت هیجانات، فضای کلاس را با سطوح پایین تری از تنش و اضطراب و سطوح بالاتری از پیوند اجتماعی، مشارکت فعال و انگیزش تحصیلی هدایت می کنند. این معلمان با به کارگیری راهبردهایی چون بازبینی شناختی، خودگویی مثبت، تمرین ذهن آگاهی و حفظ آرامش غیرکلامی، می توانند در موقعیت های بحرانی پاسخ های سازگارانه تری ارائه دهند. از سوی دیگر، ایجاد جو عاطفی امن، آموزش نام گذاری هیجانات، استفاده از داستان و هنر، و طراحی فعالیت های مشارکتی از جمله راه کارهای موثر برای کمک به دانش آموزان در تنظیم هیجانات منفی مانند خشم، اضطراب و ناامیدی است.این مقاله همچنین بر اهمیت آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی (SEL) به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از برنامه درسی تاکید می ورزد. در نهایت، نتیجه گرفته می شود که مدیریت هیجانات امری تک بعدی و محدود به کنترل خشم نیست، بلکه یک صلاحیت حرفه ای پویا است که نیازمند خودآگاهی، همدلی و مهارت های ارتباطی موثر است. سرمایه گذاری در توسعه این ظرفیت در معلمان و دانش آموزان، نه تنها کیفیت آموزش را ارتقا می دهد، بلکه در پرورش نسلی با سلامت روان بهتر و توانایی سازگاری اجتماعی بالاتر نقش اساسی دارد.