هوش مصنوعی و تحول ارزشیابی توصیفی در مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول نظام ارزشیابی توصیفی در مدارس انجام شده است. در سال های اخیر، استفاده از فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی، تغییرات بنیادینی در فرآیندهای آموزشی ایجاد کرده است و نظام های ارزشیابی سنتی به تدریج ناکارآمدی خود را نشان داده اند. ارزشیابی توصیفی به عنوان یک روش ارزیابی کیفی، بر شناسایی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان، ارائه بازخورد دقیق و رشد توانمندی های فردی تاکید دارد، اما اجرای کامل و موثر آن بدون ابزارهای پیشرفته، دشوار است.هوش مصنوعی با قابلیت پردازش سریع داده ها، تحلیل عملکرد فردی و ارائه بازخورد شخصی سازی شده، ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت ارزشیابی توصیفی دارد. این پژوهش نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با جمع آوری اطلاعات دقیق از رفتار و عملکرد دانش آموزان، نقاط قوت و ضعف آنان را شناسایی کرده و راهکارهای آموزشی مناسب ارائه دهند. همچنین، هوش مصنوعی امکان تحلیل روند یادگیری دانش آموزان در طول زمان و پیش بینی نیازهای آموزشی آینده آنان را فراهم می کند.تحقیقات نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی در ارزشیابی توصیفی باعث افزایش دقت و عدالت در ارزیابی دانش آموزان می شود و معلمان را از بار سنگین تحلیل و ثبت اطلاعات خلاص می کند. با این ابزارها، معلمان می توانند وقت بیشتری را به فعالیت های خلاقانه، راهنمایی فردی و برنامه ریزی آموزشی اختصاص دهند. این امر به رشد توانمندی های شناختی، مهارت های اجتماعی و رفتارهای مسئولانه دانش آموزان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

فعالیت های خلاقانه ، رفتار ، رشد ، مهارت ، هوش مصنوعی