نقش آموزش فراگیر در توانمندسازی دانش آموزان دارای مشکلات روحی

این مقاله به بررسی نقش آموزش فراگیر در توانمندسازی دانش آموزان دارای مشکلات روحی می پردازد. آموزش فراگیر رویکردی است که بر حق همه دانش آموزان برای دریافت آموزش باکیفیت در محیط های آموزشی معمولی، همراه با همسالان خود و با دریافت حمایت های لازم تاکید دارد. هدف این پژوهش، تحلیل چگونگی به کارگیری اصول آموزش فراگیر برای حمایت از دانش آموزان دارای مشکلات روحی (مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات رفتاری، مشکلات تنظیم هیجان و تروما) و تبیین سازوکارهای تاثیر این محیط آموزشی بر افزایش تاب آوری، خودکارآمدی، مهارت های اجتماعی و موفقیت تحصیلی آنان است. با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مطالعه منابع کتابخانه ای، یافته ها نشان می دهد که محیط فراگیر با فراهم آوردن جو عاطفی امن، ارائه آموزش های متناسب با نیازهای فردی، تقویت پذیرش اجتماعی توسط همسالان، مشارکت دادن دانش آموز در فرآیند یادگیری و همکاری نزدیک با خانواده و متخصصان، می تواند به کاهش انگ اجتماعی، افزایش احساس تعلق، تقویت مهارت های مقابله ای و در نهایت توانمندسازی این دانش آموزان برای مشارکت کامل در زندگی آموزشی و اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، توانمندسازی ، مشکلات روحی ، سلامت روان دانش آموزان ، تاب آوری ، اختلالات هیجانی-رفتاری ، مدرسه حمایتگر.