نقش انجمن اولیا و مربیان به عنوان شریک استراتژیک در مدیریت مدرسه

این مقاله به بررسی نقش انجمن اولیا و مربیان به عنوان شریک استراتژیک در مدیریت مدرسه می پردازد. در پارادایم جدید مدیریت آموزشی، مشارکت موثر اولیا نه یک اقدام تشریفاتی، بلکه یک شرط اساسی برای بهبود کیفیت، اثربخشی و پاسخگویی مدارس محسوب می شود. هدف این پژوهش، تحلیل ابعاد، سازوکارها و چالش های تبدیل انجمن اولیا و مربیان از یک نهاد نمادین به یک شریک استراتژیک موثر در فرآیندهای مدیریت مدرسه است. با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مطالعه منابع کتابخانه ای، یافته ها نشان می دهد که مشارکت استراتژیک اولیا در سطوح تصمیم گیری، برنامه ریزی، اجرا و ارزیابی می تواند منجر به تخصیص بهینه تر منابع، طراحی برنامه های آموزشی متناسب با نیازهای واقعی، ایجاد محیط یادگیری حمایتی، افزایش مسئولیت پذیری اجتماعی و ارتقای عملکرد دانش آموزان شود. با این حال، موانعی از قبیل نگاه سنتی و یک سویه به رابطه خانه و مدرسه، ضعف در مهارت های مشارکتی، عدم شفافیت اطلاعاتی و نبود چارچوب حقوقی روشن، تحقق این نقش را با دشواری مواجه ساخته است. مقاله حاضر با ارائه راهکارهای عملی در حوزه های ساختاری، ارتباطی و توانمندسازی، تاکید می کند که تقویت جایگاه استراتژیک انجمن اولیا و مربیان، سرمایه گذاری هوشمندانه ای برای آینده نظام تعلیم و تربیت است.

کلیدواژه ها:

انجمن اولیا و مربیان ، مشارکت استراتژیک ، مدیریت مدرسه ، مشارکت خانواده ، حکمرانی آموزشی ، شریک آموزشی.