نقش ذهن آگاهی آموزشی در کاهش اضطراب یادگیری دانش آموزان ابتدایی

اضطراب یادگیری یکی از عوامل موثر در کاهش عملکرد تحصیلی و انگیزه دانش آموزان ابتدایی است و می تواند زمینه ساز مشکلات رفتاری و روانی در طول دوران تحصیل شود. پژوهش های اخیر نشان داده اند که مداخلات روان شناختی کوتاه مدت، به ویژه ذهن آگاهی آموزشی، می توانند به کاهش اضطراب و بهبود توانایی های شناختی دانش آموزان کمک کنند. ذهن آگاهی آموزشی به معنای توجه آگاهانه و غیرقضاوتی به تجربه های جاری در محیط یادگیری است که از طریق تمرین های ساده تنفسی، تمرکز بر حس های جسمانی و تمرین های خودآگاهی به دانش آموزان آموزش داده می شود. هدف این پژوهش بررسی تاثیر ذهن آگاهی آموزشی بر کاهش اضطراب یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی است. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم تا پنجم ابتدایی مدارس شهرستان بود و با نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۴۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل مقیاس اضطراب یادگیری استاندارد و برنامه آموزش ذهن آگاهی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تمرین های ذهن آگاهی آموزشی به طور معناداری سطح اضطراب یادگیری دانش آموزان را کاهش می دهد. این یافته ها حاکی از آن است که آموزش مهارت های ذهن آگاهی می تواند به عنوان یک روش موثر در مدارس ابتدایی برای کاهش اضطراب و ارتقای عملکرد تحصیلی به کار گرفته شود. پژوهش های آینده می توانند اثرات طولانی مدت ذهن آگاهی و ترکیب آن با دیگر روش های روان شناختی را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی آموزشی ، اضطراب یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش مهارت های روان شناختی