عوامل موثر بر کیفیت یادگیری در نظام آموزش وپرورش

کیفیت یادگیری در نظام آموزش و پرورش یکی از مهم ترین محورهای توسعه پایدار و ارتقای بهره وری آموزشی است. عوامل متعددی بر کیفیت یادگیری تاثیرگذارند که شامل عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و سازمانی می شوند. از جمله عوامل فردی می توان به انگیزه، خودکارآمدی، سبک های یادگیری و سطح توانایی های شناختی دانش آموزان اشاره کرد. خانواده و حمایت های آن نقش تعیین کننده ای در ایجاد محیط مناسب برای یادگیری دارد و مشارکت والدین، انتظارات تحصیلی و فرهنگ خانوادگی از مولفه های مهم هستند. از دیدگاه اجتماعی، فرهنگ مدرسه، تعامل دانش آموزان با همسالان و محیط اجتماعی پیرامون مدرسه بر کیفیت یادگیری اثر می گذارد. در سطح سازمانی، مدیریت مدرسه، مهارت و تخصص معلمان، منابع آموزشی و فناوری های نوین آموزشی، برنامه ریزی درسی و استانداردهای ارزیابی کیفیت، اهمیت بالایی دارند. پژوهش ها نشان می دهند که تعامل مثبت معلم و دانش آموز، استفاده از روش های فعال یادگیری، ارزیابی مستمر و بازخورد موثر می تواند کیفیت یادگیری را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. علاوه بر این، انگیزش درونی، خودتنظیمی و مهارت های یادگیری مستقل، از عوامل کلیدی موفقیت تحصیلی هستند. برنامه های آموزشی انعطاف پذیر و توجه به تفاوت های فردی، عدالت آموزشی و دسترسی برابر به منابع، زمینه ساز یادگیری موثر می باشند. همچنین، سیاست های آموزشی و سرمایه گذاری در نیروی انسانی و زیرساخت های آموزشی، تاثیر مستقیمی بر ارتقای کیفیت یادگیری دارند. پژوهش حاضر با بررسی عوامل متعدد فردی، خانوادگی، اجتماعی و سازمانی، اهمیت هماهنگی بین این عوامل را در ارتقای کیفیت یادگیری نشان می دهد و بر ضرورت طراحی برنامه های جامع آموزشی تاکید دارد. در نهایت، کیفیت یادگیری نتیجه تعامل پیچیده بین عوامل متعدد است و توجه همزمان به ابعاد مختلف آن، کلید موفقیت نظام آموزش و پرورش می باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت یادگیری ، نظام آموزش و پرورش ، عوامل موثر ، انگیزش ، خودکارآمدی ، مدیریت آموزشی ، منابع آموزشی ، یادگیری فعال