بررسی تاثیر روش تدریس مبتنی بر داستان گویی بر مهارت های زبانی و خلاقیت کودکان پایه اول ابتدایی

هدف از این پژوهش بررسی تاثیر روش تدریس مبتنی بر داستان گویی بر مهارت های زبانی و خلاقیت کودکان پایه اول ابتدایی بود. در این مطالعه از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه اول ابتدایی یک مدرسه در سال تحصیلی جاری بود و نمونه به روش در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون استاندارد مهارت های زبانی و مقیاس خلاقیت بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر داستان گویی موجب افزایش معنادار مهارت های زبانی کودکان شد. همچنین، خلاقیت دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت. یافته ها حاکی از آن است که داستان گویی به عنوان یک روش فعال آموزشی می تواند توجه، علاقه و انگیزه کودکان را افزایش دهد و فرصت های بیشتری برای بروز خلاقیت فراهم کند. این روش به تقویت توانایی های گفتاری، دایره لغات و مهارت های شنیداری کمک می کند. معلمان می توانند با به کارگیری داستان های جذاب و متنوع محیط یادگیری را پویا و تعاملی کنند. علاوه بر این، داستان گویی باعث پرورش تفکر انتقادی و قدرت تجسم در کودکان می شود. نتایج پژوهش با مطالعات پیشین همسو است و اهمیت استفاده از روش های فعال و خلاق در آموزش ابتدایی را تاکید می کند. پژوهشگران پیشنهاد می کنند که برنامه های درسی با توجه به ویژگی های سنی کودکان و علایق آنان طراحی شوند. محدودیت های مطالعه شامل اندازه نمونه و زمان کوتاه اجرای مداخله بود. تحقیقات آتی می توانند اثرات بلندمدت داستان گویی را بررسی کنند. در نهایت، این روش می تواند به عنوان راهکاری موثر برای توسعه مهارت های زبانی و خلاقیت در دوره ابتدایی معرفی شود.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، مهارت های زبانی ، خلاقیت ، آموزش ابتدایی ، روش فعال