رابطه بین انگیزه ی یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

عملکرد تحصیلی دانش آموزان تنها برآیند توانایی های شناختی نیست، بلکه انگیزه یادگیری به عنوان موتور محرکه روان شناختی، نقشی تعیین کننده در آن ایفا می کند. این مقاله با هدف تبیین ماهیت و سازوکارهای پیچیده رابطه بین این دو متغیر کلیدی نگاشته شده است. مرور نظام مند پژوهش ها نشان می دهد که رابطه ای مثبت و اغلب دوسویه بین انگیزه (به ویژه انگیزه درونی و خودتعیین گر) و شاخص های مختلف عملکرد تحصیلی وجود دارد. این تاثیر عمدتا از طریق مکانیسم های میانجی مانند بهکارگیری راهبردهای یادگیری عمیق، افزایش پشتکار و تنظیم هیجانات مثبت منتقل می شود. همچنین، شدت و کیفیت این رابطه تحت تاثیر عوامل تعدیل کننده فردی (ذهنیت رشد) و محیطی (جو حمایتی کلاس) قرار دارد. در نتیجه، ایجاد محیط های آموزشی که نیازهای روان شناختی اساسی را تامین و انگیزه درونی را پرورش می دهند، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت برای ارتقای عملکرد پایدار و همه جانبه دانش آموزان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، خودتعیین گری ، یادگیری ، خودکارآمدی ، هیجانات تحصیلی ، ذهنیت رشد.