بررسی برنامه های مکمل و غیررسمی در تکمیل و تقویت یادگیری رسمی در نظام های آموزشی نوین

در دنیای پیچیده و پویای امروز، نظام های آموزشی صرفا متکی بر ساختارهای رسمی و سنتی قادر به پاسخگویی کامل به نیازهای یادگیری فراگیران نیستند. آموزش های غیررسمی، به عنوان مکملی مهم برای یادگیری رسمی، می توانند نقش برجسته ای در پرورش مهارت های عملی، اجتماعی و فردی ایفا کنند. این نوع آموزش با بهره گیری از تجارب زندگی روزمره، فناوری های نوین، رسانه ها، فعالیت های گروهی، یادگیری خودراهبر و محیط های تعاملی، ابعاد مختلف یادگیری را گسترش می دهد و به غنای فرآیند یاددهی–یادگیری رسمی می افزاید. پژوهش های متعددی نشان داده اند که آموزش غیررسمی توانسته است مشارکت فعال، خلاقیت، مهارت حل مسئله و انگیزش یادگیری را در دانش آموزان افزایش دهد. همچنین، تلفیق اثربخش آموزش رسمی و غیررسمی می تواند به تحقق اهداف آموزش فراگیر، یادگیری مادام العمر و توسعه پایدار منجر شود. این مقاله با رویکردی مروری، به بررسی نقش و کارکردهای آموزش های غیررسمی در تکمیل یادگیری رسمی می پردازد و زمینه های به کارگیری آن در نظام آموزشی نوین ایران را تحلیل می کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری رسمی ، آموزش غیررسمی ، نظام آموزشی نوین ، مهارت های زندگی ، یادگیری مادام العمر ، آموزش تکمیلی ، خودراهبری ، نوآوری آموزشی