بررسی تاثیر تعامل کلامی مثبت در کلاس درس بر احساس ارزشمندی، خودپنداره تحصیلی و مشارکت اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعامل کلامی مثبت در کلاس درس بر احساس ارزشمندی، خودپنداره تحصیلی و مشارکت اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان بوئین زهرا استان قزوین در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی و علی-مقایسه ای بوده و به منظور تحلیل رابطه و تاثیر متغیر مستقل تعامل کلامی مثبت بر سه متغیر وابسته احساس ارزشمندی، خودپنداره تحصیلی و مشارکت اجتماعی طراحی شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه های اول تا چهارم ابتدایی مدارس دولتی شهرستان بوئین زهرا بود که با توجه به آمار آموزش و پرورش شهرستان حدود ۱۵۰۰ نفر برآورد شد و حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای ۳۷۲ دانش آموز انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعامل کلامی مثبت دیکسون و همکاران (۲۰۱۷)، پرسشنامه احساس ارزشمندی کوپر اسمیت (۱۹۸۱)، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی مارش و همکاران (۱۹۹۷) و پرسشنامه مشارکت اجتماعی فابین و همکاران (۲۰۱۵) بود که همگی از نظر روان سنجی معتبر و دارای پایایی قابل قبول گزارش شده اند. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند و برای تحلیل فرضیه ها از آزمون رگرسیون ساده و ضریب بتا استفاده شد. نتایج نشان داد تعامل کلامی مثبت معلم تاثیر معناداری بر احساس ارزشمندی دانش آموزان دارد (p<۰.۰۱, β=۰.۶۸)، همچنین تعامل کلامی مثبت بر خودپنداره تحصیلی آنان نیز تاثیر معنادار نشان داد (p<۰.۰۱, β=۰.۵۹) و در نهایت تعامل کلامی مثبت بر مشارکت اجتماعی دانش آموزان نیز اثر مثبت و معنادار داشت (p<۰.۰۱, β=۰.۶۲). یافته ها بیانگر آن است که دانش آموزانی که در کلاس هایی با تعامل کلامی مثبت معلم حضور دارند، احساس ارزشمندی بالاتر، خودپنداره تحصیلی مثبت تر و مشارکت اجتماعی فعال تری نشان می دهند .

کلیدواژه ها:

تعامل کلامی مثبت ، احساس ارزشمندی ، خودپنداره تحصیلی ، مشارکت اجتماعی