علت و عوامل بی انگیزگی دانش آموزان در درس ریاضی دوره ابتدایی

داده ها از طریق پرسشنامه های کتبی و مصاحبه های انفرادی جمع آوری و با استفاده از آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (آزمون تی مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و همبستگی پیرسون) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد شیوه تدریس معلمان (مانند استفاده از روش های سنتی و عدم کاربردی کردن مفاهیم)، نگرش منفی معلم نسبت به درس و دانش آموزان، جو نامناسب کلاس درس، عدم مشارکت فعال دانش آموزان و محیط خانواده (شامل عدم حمایت والدین، اضطراب ریاضی والدین و فشار تحصیلی) از عوامل اصلی کاهش علاقه به ریاضی هستند. همچنین، یافته ها بیانگر آن بود که بی علاقگی در پایه های بالاتر ابتدایی (پنجم و ششم) نسبت به پایه های پایین تر (اول تا سوم) بیشتر است و تفاوت معناداری بین دختران و پسران در میزان بی علاقگی مشاهده نشد. این تحقیق می تواند راهکارهایی عملی و بومی سازی شده برای ارتقای انگیزش، افزایش علاقه به ریاضی و کاهش اضطراب ریاضی در مدارس ابتدایی شهرستان عنبرآباد ارائه دهد و مبنایی برای برنامه ریزی های آموزشی آینده باشد.

کلیدواژه ها:

بی علاقگی ، دانش آموزان دبستانی ، ریاضی ، انگیزه ، شیوه تدریس ، اضطراب ریاضی ، شهرستان عنبرآباد.