رابطه بین سبک های یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

یادگیری یکی از بنیادی ترین فرآیندهای زندگی انسانی است که نقش اساسی در شکل دهی مهارت ها و توانایی های فرد دارد. سبک های یادگیری به عنوان الگوهای مشخص در نحوه دریافت، پردازش و نگهداری اطلاعات تعریف می شوند و در موفقیت تحصیلی دانش آموزان نقش مهمی ایفا می کنند. شناخت و تحلیل سبک های یادگیری دانش آموزان ابتدایی می تواند به معلمان کمک کند تا روش های تدریس خود را متناسب با نیازهای یادگیری هر دانش آموز تنظیم کنند و بدین ترتیب بهره وری تحصیلی را افزایش دهند.هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه بین سبک های یادگیری و موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی است. مطالعه حاضر از نوع پژوهش های همبستگی می باشد که با استفاده از ابزارهای استاندارد گردآوری اطلاعات انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم تا ششم مدارس ابتدایی شهر [نام شهر] در سال تحصیلی ۱۳۹۹ بود و نمونه ای به حجم [تعداد نمونه] نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد.ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های یادگیری [نام ابزار، مثلا وینگ] و نمرات تحصیلی دانش آموزان در درس های اصلی مانند ریاضی، علوم و فارسی بود. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد و مقدار آن [مثلا ۰.۸۵] به دست آمد که نشان دهنده اعتبار مناسب ابزار بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد.این پژوهش همچنین نشان داد که سبک های یادگیری با توجه به جنسیت و پایه تحصیلی دانش آموزان تفاوت هایی دارند. برای مثال، دانش آموزان دختر معمولا سبک یادگیری دیداری-شنیداری بیشتری نشان دادند، در حالی که پسران بیشتر از سبک یادگیری عملی و حرکتی استفاده کردند. این تفاوت ها می تواند معلمان را در برنامه ریزی آموزشی و طراحی فعالیت های متنوع یاری کند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، آموزش ، طراحی ، حرکتی ، معلمان