بررسی و تحلیل چگونگی تاثیرگزاری فضای روانی-اجتماعی کلاس بر خلاقیت و نوآوری دانش آموزان ابتدایی

در دنیای پیچیده و به سرعت در حال تغییر امروز، یکی از نیازهای اساسی نظام های آموزشی، تربیت دانش آموزانی است که بتوانند فراتر از محفوظات و تکرار، به تولید ایده های نو، تفکر انتقادی و حل خلاقانه مسائل بپردازند. این ضرورت از آن جا ناشی می شود که صرف انتقال دانش دیگر پاسخگوی نیازهای نسل آینده نیست، بلکه باید بسترهایی فراهم آید که در آن توانایی خلاقانه اندیشیدن، جسارت در نوآوری، و قابلیت انطباق با شرایط ناپایدار پرورش یابد .هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر فضای روانی-اجتماعی کلاس بر میزان خلاقیت و نوآوری دانش آموزان بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است که با نمونه ای شامل ۲۵۰ دانش آموز از مدارس در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه فضای روانی-اجتماعی کلاس و پرسش نامه خلاقیت تورنس بود که اعتبار و پایایی آن ها توسط محقق تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد فضای روانی-اجتماعی کلاس رابطه مثبت و معناداری با خلاقیت و نوآوری دانش آموزان دارد r=۰.۵۴، p<۰.۰۱همچنین مولفه های تعامل معلم–دانش آموز، امنیت روانی، حمایت همسالان و آزادی بیان، پیش بینی کننده های معناداری برای خلاقیت بودند (R²=۰.۳۸) یافته ها حاکی از آن است که ایجاد فضای مثبت روانی-اجتماعی در کلاس می تواند به رشد مهارت های خلاقیت و نوآوری در دانش آموزان کمک کند. این پژوهش بر اهمیت نقش معلم و محیط کلاس در پرورش توانمندی های نوآورانه دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فضای روانی-اجتماعی کلاس ، خلاقیت ، نوآوری ، تعامل معلم–دانش آموز ، حمایت همسالان ، امنیت روانی