سنجش اثربخشی مدل های یادگیری ترکیبی در ارتقاء مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان پایه اول ابتدایی (مطالعه موردی: شهر کرمانشاه)

آموزش سواد پایه (خواندن و نوشتن) در دوره اول ابتدایی، سنگ بنای موفقیت تحصیلی آتی دانش آموزان است. در نظام آموزشی کشور، به ویژه در کلان شهرهایی مانند کرمانشاه، چالش های ساختاری نظیر تراکم کلاسی بالا و نیاز به توجه فردی به هر دانش آموز، اجرای آموزش های تمایز یافته را دشوار ساخته است. این امر ضرورت بهره گیری از پارادایم های نوین آموزشی را اجتناب ناپذیر می سازد. یادگیری ترکیبی (Blended Learning) به عنوان رویکردی که مزایای آموزش حضوری و شخصی سازی آموزش دیجیتال را ادغام می کند، به عنوان راهکار محوری در این پژوهش مد نظر قرار گرفت. هدف این مطالعه، فراتر از صرف اثبات تاثیر، بررسی دقیق مکانیزم های اثرگذاری مدل چرخش ایستگاه کاری (Station Rotation Model) بر مولفه های بنیادین سوادآموزی بود.روش شناسی جامع: این پژوهش با اتکا بر طرح شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و با رویکردی کمی انجام شد. جامعه هدف پژوهش را دانش آموزان مشغول به تحصیل در پایه اول ابتدایی در مدارس دولتی ناحیه ۱ شهر کرمانشاه تشکیل می دادند. فرآیند نمونه گیری از طریق روش خوشه ای چندمرحله ای انجام گرفت و پس از اجرای دقیق پیش آزمون و اعمال فیلترهای آماری برای اطمینان از همگن بودن گروه ها از نظر سطح مهارت های اولیه، حجم نمونه نهایی به ۵۶ دانش آموز مقطع هدف رسید که به صورت تصادفی در دو گروه مساوی (۲۸ نفر آزمایش و ۲۸ نفر کنترل) تخصیص داده شدند. مداخله آموزشی گروه آزمایش به طور مستمر و با دقت بالا به مدت شانزده هفته متوالی (یک نیمسال تحصیلی کامل) بر مبنای چرخش دانش آموزان میان چهار ایستگاه تخصصی طراحی شده پیاده سازی گردید. ابزار سنجش اصلی مورد استفاده، آزمون جامع استاندارد شده ASLS بود که قابلیت ارزیابی سه مهارت حیاتی شامل آگاهی آوایی، سرعت و دقت رمزگشایی، و کیفیت نگارش ابتدایی را دارا بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک راهه (ANCOVA) در سطح معنی داری α=۰.۰۵\alpha=۰.۰۵α=۰.۰۵ صورت پذیرفت تا تاثیر نمرات پیش آزمون به عنوان متغیر کمکی کنترل شود.یافته های کلیدی و شواهد آماری: نتایج حاصل از تحلیل ANOVA به وضوح نشان داد که اثر نمرات پیش آزمون بر متغیر وابسته به طور معنی داری قابل قبول بود (P < ۰.۰۰۱)، اما تفاوت مشاهده شده در نمرات پس آزمون بین دو گروه، پس از تعدیل اثرات اولیه، از نظر آماری شدیدا معنی دار بود (P < ۰.۰۰۱). به طور خاص، میانگین عملکرد تعدیل شده گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل، افزایش چشمگیری را نشان داد که این بهبود در هر سه مولفه مورد سنجش (آواشناسی، رمزگشایی و نگارش) قابل مشاهده بود. این برتری عددی در مقیاس های استاندارد، نشان دهنده اثر قوی مداخله مبتنی بر یادگیری ترکیبی است.نتیجه گیری اولیه: این پژوهش تایید می کند که تلفیق هدفمند آموزش های مستقیم معلم با فعالیت های خودراهبر دیجیتال و گروهی، یک استراتژی موثر و کارآمد برای پر کردن شکاف های یادگیری در سوادآموزی پایه اول در محیط های شهری با چالش های منابعی مشابه کرمانشاه محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، چرخش ایستگاه کاری ، سوادآموزی بنیادین ، پایه اول ابتدایی