نقش سواد دیجیتال در تربیت دانش آموزان دوره ابتدایی(با رویکرد توصیفی و تحلیل همبستگی)

در عصر تحول دیجیتال، سواد دیجیتال به عنوان یکی از شایستگی های بنیادین قرن بیست ویکم، نقش مهمی در تربیت شناختی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سواد دیجیتال در تربیت دانش آموزان دوره ابتدایی با رویکرد توصیفی و تحلیل همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، ۳۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سواد دیجیتال و پرسشنامه شاخص های تربیتی (مسئولیت پذیری، خودتنظیمی، تعامل اجتماعی و اخلاق دیجیتال) بود. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد بین سواد دیجیتال و تربیت دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۵, p<۰.۰۱). همچنین سواد دیجیتال توانست ۴۲ درصد از واریانس مولفه های تربیتی را پیش بینی کند. یافته ها بر ضرورت ادغام نظام مند آموزش سواد دیجیتال در برنامه درسی دوره ابتدایی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال ، تربیت ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ابتدایی ، تحلیل همبستگی