نقش آموزش مهارت های زندگی بر میزان جامعه پذیری دانش آموزان دوره ابتدایی با رویکرد توصیفی و تحلیل همبستگی

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در میزان جامعه پذیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانمندی های روانی اجتماعی، نقش مهمی در سازگاری فرد با محیط اجتماعی و شکل گیری رفتارهای مطلوب اجتماعی ایفا می کنند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه مهارت های زندگی و جامعه پذیری گردآوری شده است. تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. یافته ها نشان داد بین آموزش مهارت های زندگی و میزان جامعه پذیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن آموزش نظام مند مهارت های زندگی در برنامه های درسی دوره ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، جامعه پذیری ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش ، تحلیل همبستگی