نقش آموزش مجازی بر کاهش تنش های هیجانی مرتبط با یادگیری در دانش آموزان استثنایی

با توجه به افزایش روزافزون استفاده از فناوری های نوین آموزشی، آموزش مجازی به عنوان یک ابزار موثر در ارتقای یادگیری و سلامت هیجانی دانش آموزان مورد توجه ویژه قرار گرفته است. دانش آموزان استثنایی، به دلیل ویژگی های خاص یادگیری و نیازهای آموزشی ویژه، در محیط های سنتی آموزشی با چالش های هیجانی و روانی متعدد مواجه هستند که شامل اضطراب یادگیری، کاهش اعتماد به نفس، فشار تحصیلی و احساس ناکامی می شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش مجازی در کاهش تنش های هیجانی مرتبط با یادگیری در دانش آموزان استثنایی، به روش مروری و با تحلیل مطالعات و مقالات مرتبط انجام شده است.نتایج تحلیل نشان می دهد که آموزش مجازی با فراهم آوردن محیط های انعطاف پذیر و شخصی سازی شده، امکان یادگیری با سرعت و روش متناسب با توانایی های فردی دانش آموزان را فراهم می آورد و فشار ناشی از مقایسه با دیگران و استرس محیط کلاس سنتی را کاهش می دهد. بازخوردهای فوری و فعالیت های تعاملی آنلاین، علاوه بر ارتقای مهارت ها و عملکرد تحصیلی، موجب افزایش اعتماد به نفس و انگیزه یادگیری می شوند. محیط های چندرسانه ای و مشارکتی آنلاین، امکان تعامل اجتماعی و کاهش انزوا را فراهم می کنند و نقش مهمی در بهبود سلامت هیجانی دارند. همچنین حمایت مستمر معلمان و والدین، همراه با نظارت بر فرآیند یادگیری، محیطی امن و کم فشار ایجاد می کند.با توجه به چالش ها و محدودیت های آموزش مجازی، از جمله دسترسی ناکافی به فناوری و کمبود مهارت های دیجیتال، پیشنهاد می شود که زیرساخت های فناوری بهبود یابد، آموزش مهارت های دیجیتال ارائه شود و فعالیت های تعاملی و حمایتی طراحی گردد. این پژوهش نشان می دهد که آموزش مجازی، علاوه بر مزایای فناورانه، یک راهبرد تربیتی و روان شناختی موثر برای کاهش فشارهای هیجانی و ارتقای یادگیری دانش آموزان استثنایی است و می تواند به عنوان یک ابزار کلیدی در فرآیندهای آموزشی آینده مورد بهره برداری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، دانش آموزان استثنایی ، تنش های هیجانی ، یادگیری ، انعطاف پذیری ، بازخورد ، محیط چندرسانه ای ، انگیزه تحصیلی