مطالعه نقش فناوری های آموزشی در شخصی سازی یادگیری بر اساس تفاوت های فردی، توانمندی ها و ترجیحات یادگیری دانش آموزان

شخصی سازی یادگیری، به معنای تطبیق فرآیند آموزش با ویژگی ها، توانمندی ها و ترجیحات یادگیری هر دانش آموز، یکی از رویکردهای نوین آموزشی است که می تواند کیفیت یادگیری و انگیزه دانش آموزان را بهبود بخشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های آموزشی در شخصی سازی یادگیری بر اساس تفاوت های فردی دانش آموزان انجام شده است. در نظام های آموزشی سنتی، محتوای آموزشی و روش تدریس غالبا یکسان است و این مسئله موجب کاهش انگیزه، افت عملکرد تحصیلی و نابرابری در فرصت های یادگیری می شود. فناوری های آموزشی، از جمله سامانه های مدیریت یادگیری، نرم افزارهای هوشمند و ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، ظرفیت بالایی برای ایجاد محیط های یادگیری انعطاف پذیر و تطبیقی دارند که می توانند مسیر یادگیری هر دانش آموز را بر اساس توانمندی ها، سبک ها و علایق فردی طراحی کنند. استفاده از فناوری های آموزشی در یادگیری شخصی سازی شده موجب افزایش مشارکت فعال، انگیزه، خودتنظیمی و اعتمادبه نفس دانش آموزان می شود و شکاف های آموزشی را کاهش می دهد. همچنین، سامانه ها و نرم افزارهای هوشمند قادرند با ارائه بازخورد فوری و ارزیابی مستمر، مسیر یادگیری را بهینه کرده و دانش آموزان را در دستیابی به اهداف آموزشی یاری دهند. با وجود این مزایا، چالش هایی مانند محدودیت زیرساخت ها، کمبود مهارت معلمان و نیاز به طراحی محتوای متناسب با تفاوت های فردی، استفاده موثر از فناوری ها را محدود می کند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری هوشمندانه و برنامه ریزی شده از فناوری های آموزشی می تواند شخصی سازی یادگیری را تحقق بخشد، عدالت آموزشی را ارتقا دهد و کیفیت یادگیری دانش آموزان را به شکل قابل توجهی بهبود دهد. این پژوهش نشان می دهد که ادغام فناوری های نوین با شناخت تفاوت های فردی و توانمندی های شناختی دانش آموزان، مسیر تحول نظام های آموزشی سنتی به سوی یادگیری شخصی سازی شده و دانش محور را هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی یادگیری ، فناوری های آموزشی ، تفاوت های فردی ، سامانه های مدیریت یادگیری ، یادگیری تطبیقی