کاربرد بازی های زبانی در تدریس دستور زبان فارسی

کاربرد بازی های زبانی در تدریس دستور زبان فارسی به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی توجه قابل توجهی را در حوزه آموزش زبان به ویژه در یادگیری قواعد دستوری جلب کرده است. بازی های زبانی به عنوان فعالیت هایی ساختاریافته و هدفمند شناخته می شوند که ضمن فراهم کردن تعامل و مشارکت فعال زبان آموزان، یادگیری مفاهیم دستوری را در بستر طبیعی تر و جذاب تری تسهیل می کنند. استفاده از بازی های زبانی باعث افزایش انگیزش، تقویت مشارکت و تسهیل درک دستور زبان می شود. این روش آموزشی ضمن ایجاد تجربه های عملی و تعاملی، به زبان آموزان کمک می کند تا مفاهیم دستوری را بهتر و پایدارتر فراگیرند. همچنین، بازی های زبانی می توانند محیط کلاس را پویاتر و جذاب تر کرده و با تقویت تعامل اجتماعی، به بهبود یادگیری ساختارهای دستوری کمک کنند. چالش ها و محدودیت هایی در به کارگیری بازی های زبانی وجود دارد که این مقاله آنها را بررسی کرده و راهکارهایی برای پژوهش های آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی های زبانی ، تدریس دستور زبان ، یادگیری زبان دوم ، انگیزش یادگیری ، روش های ارتباط محور