بررسی و تحلیل راهکارهای علمی جهت کاهش نارساخوانی در دانش آموزان ابتدایی

نارساخوانی در طول تاریخ به نام های استرنوسمبولی (اورتون ۱۹۳۷) و یا الگز یا به معنی کوری کلمه و نقص و جزئی در کار مغز، دیس لکسی؛ برای اولین بار برلین در سال ۱۸۷۲ این کلمه را که معادل کوری کلمه بود برای کودکان با مشکلات خواندن به کار برد.در فرهنگ روانشناسی ،نارسا خوانی را به هر گونه ناتوانی در خواندن اطلاق می کند که بواسطه ی آن کودکان از سطح پایه ی کلاس خود در زمینه ی خواندن عقب می مانندوهیچگونه شواهدی دال برنارساییهایی چون آسیب عمده ی مغزی یا مشکلات هیجانی و فرهنگی و نیز زبان گفتاری وجود ندارد. نارسا خوانی اصطلاحی است برای کودکانی که علیرغم هوش طبیعی قادر به خواندن نیستند. پژوهش حاضر نیز با هدف به کاهش نارسا خوانی آریا دانش آموز پایه دوم صورت گرفته است. این کودکان ممکن است واژه های بسیاری را بدانند و به راحتی انها رادر مکالمه بکار برند اما قادر به درک و شناسلیی نشانه های نوشتنی یا چاپی آن نیست. در مرحله اول پژوهش ابتدا بر اساس شواهد۱ اختلال دانش آموز با استفاده از الگوی تجزیه و تحلیل شش پرسش ریشه یابی شد و راهکارها متناسب با تجزیه و تحلیل ارائه شد و به مرحله اجرا در آمد و در پایان بر اساس شواهد ۲ که از طریق مشاهده و پرسش نامه بدست آمد اختلال بوجود آمده تا حد زیادی برطرف شد.

کلیدواژه ها:

نارسا خوانی ، اختلالات ، اولیای دانش آموز ، مراکز اختلالات