ارزیابی تاثیر ابزارهای دیجیتال و هوش مصنوعی بر بهینه سازی فرآیند یاددهی–یادگیری در مقطع ابتدایی

شخصی سازی آموزش یکی از رویکردهای مهم در آموزش نوین است که بر توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و طراحی تجربه یادگیری متناسب با توانایی ها، علایق و سرعت یادگیری آنان تاکید دارد. در سال های اخیر، توسعه فناوری های هوشمند و گسترش ابزارهای دیجیتال، امکان اجرای موثرتر این رویکرد را در مدارس فراهم کرده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال در تحقق آموزش شخصی سازی شده در مقطع ابتدایی انجام شده و با روش مروری و رویکرد توصیفی–تحلیلی، مطالعات پیشین داخلی و خارجی را مورد بررسی قرار داده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که بهره گیری از فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی و محیط های دیجیتال می تواند با ارائه محتوای تطبیقی، تحلیل سطح یادگیری دانش آموزان و ارائه بازخورد لحظه ای، مسیر یادگیری را برای هر دانش آموز متناسب سازی کند. این رویکرد علاوه بر افزایش تعامل و انگیزه در فرآیند یادگیری، زمینه تقویت مهارت هایی مانند حل مسئله، تفکر انتقادی و خودتنظیمی در یادگیری را نیز فراهم می سازد. همچنین، قابلیت های یادگیری تطبیقی و داده محور این فناوری ها با چارچوب های نظری مهمی همچون سازنده گرایی، نظریه هوش های چندگانه و رویکردهای یادگیری خودراهبر هم راستا است.در مجموع، یافته های این پژوهش بیانگر آن است که ادغام هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال در آموزش ابتدایی می تواند گامی موثر در ارتقای کیفیت یادگیری، تقویت توانمندی های شناختی و اجتماعی دانش آموزان و حمایت بهتر معلمان و والدین از یادگیری فردمحور باشد. با این حال، تحقق کامل این ظرفیت نیازمند توسعه زیرساخت ها، توانمندسازی معلمان و توجه به اصول اخلاقی و تربیتی در استفاده از فناوری های هوشمند است.

کلیدواژه ها:

آموزش شخصی سازی شده ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری تطبیقی ، فناوری های دیجیتال آموزشی ، یادگیری خودتنظیمی ، تفاوت های فردی ، آموزش ابتدایی ، بازخورد هوشمند ، یادگیری داده محور