تحلیل نگرش معلمان نسبت به پیامدهای اخلاقی هوش مصنوعی (AI) در آموزش

هوش مصنوعی به سرعت در نظام های آموزشی نفوذ پیدا کرده و نگرش معلمان نسبت به پیامدهای اخلاقی آن یکی از مهم ترین موضوعات پژوهشی در حوزه آموزش و فناوری است. این مقاله با هدف تحلیل نگرش معلمان نسبت به پیامدهای اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، مباحث امروزی و شواهد پژوهشی موجود را بررسی می کند. تحقیقات نشان می دهند معلمان هم پتانسیل های مثبت هوش مصنوعی را مانند بهبود یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد سریع و افزایش مشارکت دانش آموزان می پذیرند و هم دغدغه هایی مانند حریم خصوصی داده ها، تبعیض الگوریتمی، مسئولیت پذیری و اثرات منفی بر نقش حرفه ای خود دارند. همچنین نگرش منفی یا احتیاط آمیز معلمان نسبت به هوش مصنوعی شامل ترس از تهدید ارزش های انسانی، کاهش تفکر خلاق و نگرانی از عدالت و اخلاق در تصمیمات هوش مصنوعی می شود. سطح آشنایی معلمان با هوش مصنوعی، تجربه قبلی استفاده و سطح سواد دیجیتال آن ها پیامدهای اخلاقی درک شده را شکل می دهد. گفتمان های اخلاقی در بین معلمان به موضوعاتی مانند سوگیری داده ها، حفاظت از حریم خصوصی، خودمختاری دانش آموزان و عدالت آموزشی معطوف شده اند. این مقاله با تمرکز بر تجزیه وتحلیل متون پژوهشی معتبر تلاش می کند چارچوبی تحلیلی برای فهم بهتر نگرش معلمان نسبت به پیامدهای اخلاقی هوش مصنوعی در آموزش ارائه دهد و راهکارهایی برای توسعه سیاست ها و آموزش های حرفه ای پیشنهاد کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، نگرش معلمان ، پیامدهای اخلاقی ، یادگیری شخصی سازی شده ، حریم خصوصی