بررسی اثربخشی تدریس مبتنی بر حل مسئله در ارتقای تفکر انتقادی دانش آموزان

در دهه های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی به ویژه تدریس مبتنی بر حل مسئله به دلیل توانایی بالقوه در ارتقای مهارت های شناختی دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته اند. یکی از مهم ترین این مهارت ها تفکر انتقادی است که به دانش آموزان امکان می دهد اطلاعات را تحلیل، ارزیابی و برای حل مسائل پیچیده تصمیم گیری کنند. پژوهش ها نشان داده اند که تدریس مبتنی بر حل مسئله می تواند مهارت های تفکر انتقادی را در دانش آموزان بهبود بخشد، زیرا این رویکرد یادگیری فعال را ترویج می دهد و دانش آموزان را در حل مسائل واقعی مشارکت می دهد. پیاده سازی این مدل در موضوعات مختلف درسی منجر به افزایش قدرت استدلال، تحلیل و تصمیم گیری در دانش آموزان می شود. با این حال، اثربخشی این رویکرد ممکن است بسته به سطح تحصیلی، مهارت های پایه و زمینه موضوع متفاوت باشد. هدف این مقاله تحلیل و بررسی جامع ادبیات پژوهشی اخیر در زمینه تاثیر تدریس مبتنی بر حل مسئله در ارتقای تفکر انتقادی دانش آموزان است. مقاله با مرور پژوهش های معتبر سازوکارهای نظری، دستاوردهای تجربی و چالش های کلیدی در به کارگیری این رویکرد تدریس را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که تدریس مبتنی بر حل مسئله به ویژه زمانی که با مسائل واقعی، کار گروهی و بازخورد مستمر تلفیق شود، می تواند تفکر انتقادی دانش آموزان را به طور قابل توجهی ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر حل مسئله ، تفکر انتقادی ، یادگیری فعال ، مهارت های شناختی ، پژوهش آموزشی