جایگاه آموزش اخلاق و شهروندی در تربیت اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف این مقاله، بررسی جایگاه و اهمیت آموزش اخلاق و شهروندی در فرآیند تربیت اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی است. تربیت اجتماعی یکی از ابعاد اساسی رشد همه جانبه دانش آموزان محسوب می شود که آنان را برای ایفای نقش موثر در جامعه آماده می سازد. آموزش اخلاق و شهروندی، با فراهم آوردن بنیان های فکری، عاطفی و رفتاری، نقش محوری در این تربیت ایفا می کند. این پژوهش از نوع مروری کتابخانه ای است که به تحلیل و جمع بندی ادبیات موجود در زمینه آموزش اخلاق و شهروندی و تاثیر آن بر تربیت اجتماعی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که آموزش اخلاق نه تنها به رشد فردی و شکل گیری هویت اخلاقی کمک می کند، بلکه با تقویت مولفه هایی چون همدلی، احترام به قانون، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال، زمینه ساز تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر و متعهد می شود. همچنین، آموزش شهروندی از طریق آشنایی با حقوق و وظایف، ساختارهای اجتماعی و دموکراتیک، حس تعلق و مسئولیت پذیری اجتماعی را در کودکان تقویت می کند. این مقاله با ارائه راهکارهای عملی و مبسوط، بر ضرورت یکپارچه سازی هدفمند و موثر آموزش اخلاق و شهروندی در برنامه های درسی، روش های تدریس، و محیط مدرسه تاکید می کند تا دانش آموزان ابتدایی به عنوان اعضای فعال، اخلاق مدار و مسئولیت پذیر جامعه آینده، تربیت شوند.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، شهروندی ، تربیت اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، برنامه درسی