نقش مربیگری روانشناختی برای مدیران مدارس در بهبود تصمیم گیری های تربیتی و کیفیت یاددهی–یادگیری

مدیریت موثر مدارس، علاوه بر دانش تخصصی، نیازمند مهارت های روانشناختی و مربیگری است تا بتواند تصمیم گیری های تربیتی را بهبود بخشد و کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری را افزایش دهد. مربیگری روانشناختی به مدیران کمک می کند تا با شناخت بهتر خود، کارکنان و دانش آموزان، محیطی حمایتی و انگیزشی ایجاد کنند. این مقاله به بررسی مفهوم مربیگری روانشناختی، کاربردهای آن در مدیریت مدرسه، اثرات آن بر تصمیم گیری های تربیتی و کیفیت یادگیری و روش های اجرایی این نوع مربیگری پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که مدیرانی که تحت مربیگری روانشناختی قرار دارند، توانایی حل مسئله، مهارت های ارتباطی، همدلی و تفکر انتقادی بالاتری دارند و می توانند تیم آموزشی خود را به سمت عملکرد بهتر هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

مربیگری روانشناختی ، مدیریت مدرسه ، تصمیم گیری تربیتی ، کیفیت یاددهی–یادگیری ، توسعه حرفه ای