اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی در پیشگیری اضطراب و کمرویی میان دانش آموزان

در عصر کنونی دو تغییر عمده فرهنگی در جوامع مختلف به وجود آمده است: یکی این که ارتباطات شخصی نسبت به گذشته ارزش بیشتری یافته و به صورت یک منبع اصلی خود ارزشمندی و رضایت از زندگی در آمده است، و دیگر آن که دامنه رفتار قاب قبول اجتماعی به طور قاب توجه ی گسترش یافته است. در چارچوب این زمینه فرهنگی، علاقه به جرات آموزی، نه به صورت یک حالت زودگذر، بلکه ضرورت آن به شک یک شیوه موثر دائمی احساس می شود. جرات آموزی برخی از نیازهای فرهنگی قوی و فراگیر را ارضاء می کند و دو هدف عمده دارد: یکی کاهش اضطراب اجتماعی و دیگری کسب مهارت های اجتماعی. فردی که با جرات است می تواند ارتباط نزدیک با دیگران برقرار کند، خودش را از سوء استفاده دیگران دور نگه دارد و دامنه وسیعی از نیازها و افکار مثبت و منفی را ابراز نماید، بی آنکه احساس گناه و اضطراب کند و یا به حقوق دیگران لطمه بزند. دانش آموزانی که با همسالان خود ارتباط اندکی دارند، موقعیت هایی را که مهارت های اجتماعی - شناختی و نیز اخلاقی را میسر می سازند از دست می دهند. همچنین ، از نظر اجتماعی منزوی هستند، تمایل به افسردگی و تنهایی دارند و در مدرسه عملکردهای کمتری دارند. بر این اساس این پژوهش در صدد است به بررسی اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی در پیشگیری اضطراب و کمرویی میان دانش آموزان بپردازد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، عملکرد رفتاری ، استرس ، انزوا و کمرویی