تحلیل احساسات در کلاس های دیجیتال برای طراحی فعالیت های پویا

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_8060

تاریخ نمایه سازی: 11 بهمن 1404

چکیده مقاله:

کلاس های دیجیتال به عنوان بستر اصلی آموزش در عصر حاضر، علیرغم مزایای فراوان، با چالش جدی فقدان سرنخ های عاطفی و غیرکلامی مستقیم مواجه هستند. این شکاف، طراحی فعالیت های آموزشی را به امری تا حدی ناکارآمد و ایستا تبدیل کرده است. فناوری تحلیل احساسات با ارائه راهکاری مبتنی بر داده، این امکان را فراهم می سازد تا حالت های عاطفی، سطح درگیری و واکنش های ناخودآگاه دانش آموزان در تعامل با محتوای دیجیتال، شناسایی، تحلیل و در نهایت به عنوان خوراکی ارزشمند برای طراحی فعالیت های پویا و پاسخگو مورد استفاده قرار گیرد. این مقاله به بررسی چارچوب های نظری، روش های فنی و کاربردهای عملی تحلیل احساسات در محیط های یادگیری دیجیتال می پردازد. تمرکز اصلی بر این است که چگونه با استخراج و تفسیر داده های چندوجهی حسی—شامل تحلیل متن (پست های فروم، پاسخ های تشریحی، مکالمات چت)، تحلیل صوت (تن صدا، آهنگ کلام، مکث ها)، تحلیل چهره (از طریق وبکم با رعایت حریم خصوصی) و حتی الگوهای تعامل (مانند سرعت تایپ، حرکات موس، و زمان توقف بر روی محتوا)—می توان به یک نقشه حرارتی عاطفی زنده و پویا از فضای کلاس دست یافت. این نقشه به معلم یا سیستم هوشمند آموزش، بینشی لحظه ای و مبتنی بر شواهد می دهد تا نه بر اساس فرضیات، بلکه بر مبنای واکنش های واقعی یادگیرندگان، محتوا، سرعت، نوع و سطح تعامل فعالیت های بعدی را تنظیم کند. برای مثال، تشخیص احساسات منفی مانند سردرگمی یا بی حوصلگی در اکثر کلاس می تواند سیستم را به ارائه یک توضیح جایگزین، تغییر حالت ارائه از متن به ویدئو، یا فعال کردن یک بازی آموزشی کوتاه برای بازیابی انرژی هدایت کند. از سوی دیگر، شناسایی اشتیاق و درگیری بالا در یک موضوع خاص، امکان طراحی فعالیت های گسترشی چالش برانگیزتر را فراهم می آورد. مقاله با مرور روش های پیشرفته یادگیری ماشین و پردازش زبان طبیعی در این حوزه، نمونه های عینی از سیستم های موفق را تحلیل کرده و مزایای آن را در افزایش انگیزه، کاهش ترک تحصیل، شخصی سازی موثرتر و ایجاد تجربه یادگیری عاطفی-اجتماعی غنی تر برمی شمارد. همچنین، چالش های مهم اخلاقی (رضایت، شفافیت و سوگیری)، فنی (دقت در محیط های چندفرهنگی و تفسیر پیچیدگی عواطف) و آموزشی (یکپارچه سازی معنادار با اهداف درسی و جلوگیری از اتکای صرف به فناوری) به تفصیل بررسی می شود. در نتیجه استدلال می شود که تحلیل احساسات، کلید گذار از کلاس های دیجیتال ایستا به فضاهای یادگیری زنده، همدل و انطباق پذیر است که در آن، عواطف دانش آموزان نه تنها شناسایی، بلکه به عنوان سنگ بنای طراحی تجربیات آموزشی معنادار مورد احترام و بهره برداری قرار می گیرد.

نویسندگان

فاطمه بهجت

معاون آموزشی مدرسه ابتدایی