کاربرد داستان های قرآنی در آموزش مفاهیم دینی و تربیتی به نوجوانان با رویکرد تعلیم و تربیت اسلامی

داستان های قرآنی به عنوان یکی از شیوه های بنیادین انتقال پیام های الهی، نقش برجسته ای در تبیین مفاهیم دینی، اخلاقی و تربیتی ایفا می کنند. قرآن کریم با بهره گیری از روایت های تاریخی و تمثیلی، زمینه ای غنی برای تربیت انسان در ابعاد شناختی، عاطفی و رفتاری فراهم ساخته است. از سوی دیگر، دوره نوجوانی به عنوان مرحله ای حساس در شکل گیری هویت دینی، اخلاقی و اجتماعی، نیازمند روش های آموزشی اثربخش، عمیق و متناسب با ویژگی های روان شناختی این گروه سنی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد داستان های قرآنی در آموزش مفاهیم دینی و تربیتی به نوجوانان، با تاکید بر رویکرد تعلیم و تربیت اسلامی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسنادی، ضمن تبیین مبانی نظری داستان پردازی در قرآن، به تحلیل کارکردهای تربیتی داستان های قرآنی در حوزه هایی همچون ایمان، اخلاق، خودسازی، مسئولیت پذیری و هویت دینی نوجوانان می پردازد. نتایج پژوهش نشان می دهد که داستان های قرآنی، به دلیل ساختار روایی، بار عاطفی، الگوهای رفتاری و پیوند عقل و احساس، از ظرفیت بالایی در آموزش غیرمستقیم و ماندگار مفاهیم دینی برخوردارند و می توانند به عنوان ابزاری کارآمد در نظام تعلیم و تربیت اسلامی مورد استفاده قرار گیرند. این پژوهش می تواند زمینه ساز طراحی الگوهای آموزشی نوین مبتنی بر داستان های قرآنی در آموزش دینی نوجوانان باشد.

کلیدواژه ها:

داستان های قرآنی ، آموزش دینی ، تربیت اسلامی ، نوجوانان ، تعلیم و تربیت اسلامی