تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پیشرفت تحصیلی

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از مهم ترین شاخص های موفقیت آموزشی به شمار می رود و تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله سبک های فرزندپروری والدین قرار دارد. خانواده به عنوان نخستین بستر تربیتی و اجتماعی کودک، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، انگیزش و نگرش فرزندان نسبت به یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه به طور خاص به رابطه میان سبک های مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و بی اعتنا با عملکرد تحصیلی، انگیزش و خودکارآمدی دانش آموزان پرداخته است. نتایج مرور مبانی نظری و پیشینه تحقیق نشان می دهد که سبک مقتدرانه با ایجاد تعادل میان محبت و انضباط، بالاترین تاثیر مثبت را بر انگیزش درونی، اعتمادبه نفس و مهارت های تحصیلی دارد. در مقابل، سبک های مستبدانه و بی اعتنا اغلب موجب افت تحصیلی، اضطراب و کاهش انگیزش می شوند. همچنین، اثر سبک های فرزندپروری بر پیشرفت تحصیلی با متغیرهای فرهنگی، اجتماعی و ویژگی های فردی دانش آموزان تعدیل می شود. این یافته ها اهمیت آموزش والدین و ارائه برنامه های مشاوره ای و راهبردی به آنان را برجسته می سازد. ارتقای آگاهی والدین درباره سبک های موثر فرزندپروری می تواند نقش مهمی در بهبود عملکرد تحصیلی، رشد روانی و اجتماعی فرزندان و توسعه پایدار جامعه ایفا کند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی ، والدین