نقش آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی

آسیب های اجتماعی، از جمله رفتارهای پرخطر، خشونت و بزهکاری، یکی از مسائل جدی جوامع معاصر هستند که سلامت روان، توانمندی های فردی و انسجام اجتماعی را تهدید می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی انجام شده است. مهارت های زندگی مجموعه ای از توانایی های روانی و اجتماعی شامل مهارت های ارتباطی، حل مسئله، تصمیم گیری، کنترل هیجانات، خودآگاهی و مدیریت استرس هستند که به افراد کمک می کنند با چالش ها و فشارهای محیطی به شکل سالم و موثر مواجه شوند. پژوهش های داخلی نشان داده اند که آموزش هدفمند این مهارت ها موجب کاهش رفتارهای پرخطر، افزایش سلامت روان، تقویت توانمندی های اجتماعی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. همچنین، محیط آموزشی به عنوان بستری مناسب، نقش موثری در ارتقاء اثرات آموزش مهارت های زندگی دارد. نتایج پیشینه تحقیق حاکی از آن است که استفاده از روش های عملی، مشارکتی و مستمر در آموزش مهارت های زندگی اثرات بلندمدت و پایدار در پیشگیری از آسیب های اجتماعی ایجاد می کند. این پژوهش نشان می دهد که گنجاندن مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی و تربیتی مدارس و مراکز آموزشی می تواند به عنوان یک راهبرد علمی و اثربخش برای کاهش آسیب های اجتماعی و توسعه توانمندی های فردی و اجتماعی نوجوانان و جوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، آسیب های اجتماعی ، پیشگیری ، نوجوانان ، توانمندی های اجتماعی ، سلامت روان