آموزش و پرورش در مدارس ابتدایی: برقراری تعادل بین تحصیل و سرگرمی

هدف این مقاله، بررسی عمیق و systems-level روشن ساختن پرسش محوری درباره برقراری تعادل بین تحصیل و سرگرمی در دوره ابتدایی است تا از طریق ترکیب چارچوب های نظری معتبر شناخته شده در حوزه یادگیری بازی محور، یادگیری معنادار، و توسعه پیچیده مهارت های شناختی، عاطفی-اجتماعی و جسمانی، به درکی روشن از سازوکارهای موثر و چالش های اجرایی دست یافت. روش ارائه شده در این مقاله، ترکیبی از مرور گسترده ادبیات موجود، تحلیل انتقادی شاخص ها و مدل های مفهومی، و ارائه نمونه های کاربردی کلاس-محور است که با معیارهای APA به صورت درون متنی ارجاع داده می شود. یافته های کلیدی نشان می دهد که به کارگیری رویکرد بازی محور هدایت شده، در کنار بازی آزادی -محور با هدف گیری روشن، می تواند به بهبود کارکردهای اجرایی، توجه و حافظه کاری، و نیز افزایش انگیزش درونی و تعلق دانش آموزان به مدرسه منجر شود، اگر و تنها اگر سطح ارزیابی تکوینی، بازخورد توصیفی و سازوکارهای مدیریت زمان در کلاس به طور منسجم با اهداف یادگیری عمیق همسو شوند. نتیجه گیری اصلی این است که تعادل پایدار بین تحصیل و سرگرمی مستلزم یک «سازش هدف، روش و ارزیابی» نیست، بلکه هم سویی دقیق سیاست های درسی، طراحی فعالیت های کلاس–محور، و رویکردهای ارزشیابی با نیازهای یادگیری کودکان است. از این رو، برای اجرایی شدن این رویکرد، باید به سه جزء اصلی توجه شود: (۱) طراحی بازی های هدفمند و پیوسته با یادگیری عمیق، (۲) ارزشیابی همسو با بازی و یادگیری، و (۳) مشارکت فعال خانواده و محیط مدرسه در soutien به کودکان. واژگان کلیدی: بازی محور، یادگیری هدایت شده، بازی آزاد، گیمیفیکیشن، یادگیری عمیق، کارکردهای اجرایی، توجه، خودتنظیمی، CASEL، Csikszentmihalyi، Sweller، Piaget، Vygotsky، Deci & Ryan، ERP.