بررسی نقش هوش هیجانی معلمان دوره ابتدایی در بهبود پیشرفت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و انگیزش یادگیری دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش هوش هیجانی معلمان دوره ابتدایی در بهبود سه متغیر کلیدی پیشرفت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و انگیزش یادگیری دانش آموزان است. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره ابتدایی یک منطقه شهری بود. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه هوش هیجانی شرینگ، پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر، مقیاس سازگاری اجتماعی سینها و سینگ و همچنین معدل نیم سال اول دانش آموزان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی استفاده گردید. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی معلمان با پیشرفت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و انگیزش یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین مولفه های خودآگاهی و مهارت های اجتماعی معلمان قوی ترین پیش بین کننده های بهبود متغیرهای دانش آموزی بودند. نتایج این مطالعه بر اهمیت توجه به توسعه هوش هیجانی معلمان به عنوان یک صلاحیت حرفه ای حیاتی در دوره ابتدایی تاکید می کند. پیشنهاد می گردد در برنامه های آموزش ضمن خدمت و تربیت معلم، مداخلات آموزشی برای ارتقای هوش هیجانی آنان طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، دوره ابتدایی ، پیشرفت تحصیلی ، سازگاری اجتماعی ، انگیزش یادگیری.