تاثیر یادگیری اجتماعی بر رفتار دانش آموزان در مدرسه

یادگیری اجتماعی، با تاکید بر نظریه شناختی-اجتماعی آلبرت بندورا، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری و تعدیل رفتار دانش آموزان دارد. این مقاله با مرور نظام مند مبانی نظری و شواهد تجربی نشان می دهد که دانش آموزان از طریق فرآیندهای مشاهده، الگوبرداری و تقلید از الگوهای کلیدی محیط خود—اعم از معلمان، همسالان و شخصیت های رسانه ای—طیف وسیعی از رفتارهای تحصیلی، اجتماعی و هیجانی را می آموزند. سازوکارهای چهارگانه توجه، حفظ، بازآفرینی و انگیزش چگونگی تبدیل مشاهده به رفتار را تبیین می کنند. یافته ها حاکی از آن است که این فرآیندها نه تنها بر کسب مهارت های مثبت (مانند همکاری، حل مسئله و خودتنظیمی)، بلکه در شکل دهی به رفتارهای مشکل ساز (مانند پرخاشگری یا بی انگیزگی) نیز موثرند. مقاله در ادامه بر اهمیت نقش خودکارآمدی و تقویت جانشینی تاکید کرده و کاربردهای عملی این نظریه را در طراحی محیط های آموزشی غنی از سرمشق های مثبت، مداخلات رفتاری و آموزش سواد رسانه ای ارائه می دهد. در نهایت، با اشاره به چالش هایی مانند نفوذ الگوهای بیرونی و تفاوت های فردی، بر ضرورت آگاهی و مسئولیت پذیری نظام آموزشی در ارائه الگوهای سازنده تاکید می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی ، یادگیری مشاهده ای ، الگوبرداری ، سرمشق گیری ، خودکارآمدی