تاثیر بازی های آموزشی بر تقویت تعاملات عاطفی معلم و دانش آموزان

در نظام آموزشی امروزی که با چالش های متعددی در برقراری ارتباط موثر بین معلمان و دانش آموزان مواجه است، بازی به عنوان راهبردی نوین برای تسهیل تعاملات آموزشی مطرح می باشد. این پژوهش به بررسی نقش بازی در بهبود ارتباط معلم و دانش آموز می پردازد، موضوعی که در شرایط کنونی با کاهش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری و فاصله گیری عاطفی میان معلمان و شاگردان همراه شده است. اهمیت این مطالعه از آنجا ناشی می شود که کیفیت ارتباط معلم-دانش آموز تاثیر مستقیمی بر اثربخشی فرآیند یاددهی-یادگیری داشته و بازی های هدفمند می توانند پلی برای ایجاد فضای صمیمی تر و ارتباطی موثرتر در کلاس های درس باشند. مساله اصلی این تحقیق، شناسایی مکانیسم ها و شیوه هایی است که از طریق بازی می تواند به کاهش اضطراب دانش آموزان، افزایش اعتماد به معلم و ایجاد فضای تعاملی تر در کلاس کمک کند. این مطالعه با اتخاذ روش تحقیق ترکیبی، شامل مشاهده مشارکتی و تحلیل محتوای مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان ۱۰ مدرسه ابتدایی، نشان می دهد که بازی های آموزشی طراحی شده بر اساس اصول روان شناسی ارتباط، موجب افزایش ۳۸ درصدی تعاملات مثبت، کاهش ۲۵ درصدی اضطراب تحصیلی و بهبود ۴۲ درصدی کیفیت بازخوردهای آموزشی شده اند. یافته های این پژوهش می تواند چارچوبی عملی برای معلمان و طراحان آموزشی فراهم آورد تا با بهره گیری از قدرت بازی، فضای کلاسی پویاتری خلق کنند.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، ارتباط معلم و دانش آموز ، تعاملات کلاسی ، اضطراب تحصیلی ، یادگیری مشارکتی