رویکردهای معلمان ابتدایی به یادگیری مبتنی بر کاوش و تاثیر آن بر مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رویکردهای معلمان ابتدایی نسبت به یادگیری مبتنی بر کاوش بر مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان است. نوآوری این مطالعه در تمرکز هم زمان بر نگرش و رویکرد معلمان و پیامدهای شناختی آن برای دانش آموزان در بافت آموزشی بومی است که می تواند یافته های کاربردی برای طراحی دوره های توسعه حرفه ای معلمان ارائه دهد. روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و علی–مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل ۳۰ معلم ابتدایی و ۳۰۰ دانش آموز کلاس های آنان بود. نمونه گیری معلمان به روش در دسترس انجام شد و دانش آموزان هر معلم در گروه مربوط به رویکرد کاوش محور بالا یا پایین قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رویکرد معلمان به یادگیری مبتنی بر کاوش و آزمون مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آزمون t مستقل تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که دانش آموزان گروه معلمان با رویکرد کاوش محور بالا دارای میانگین نمرات بالاتری در مهارت های تفکر انتقادی (۱۶.۸۰) نسبت به گروه کاوش محور پایین (۱۳.۴۰) بودند. نتایج آزمون t نیز تفاوت میانگین ها را معنادار نشان داد (Sig = ۰.۰۰۱ < ۰.۰۱). نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که رویکردهای کاوش محور معلمان نقش مهمی در ارتقای مهارت های تفکر انتقادی دانش آموزان دارد و پرورش نگرش و مهارت معلمان نسبت به این روش می تواند به توسعه محیط های یادگیری فعال، مشارکتی و خلاقانه در مدارس ابتدایی منجر شود. این یافته ها می توانند راهنمای کاربردی برای برنامه ریزان آموزشی، طراحان دوره های توانمندسازی معلمان و پژوهشگران حوزه آموزش ابتدایی باشند.

کلیدواژه ها:

رویکرد معلمان ، یادگیری مبتنی بر کاوش ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، مهارت های شناختی