نقش معلمان و والدین در ترویج تعاملات رفتاری اجتماعی در دانش آموزان

ترویج و نهادینه سازی تعاملات رفتاری-اجتماعی مطلوب در دانش آموزان، که شامل طیف وسیعی از توانمندی ها از قبیل همکاری، همدلی، حل تعارض، ارتباط موثر، مسئولیت پذیری و احترام به دیگران است، به عنوان یکی از کلیدی ترین اهداف نظام های تربیتی در عصر حاضر محسوب می گردد. این مهم، نه محصول تصادف یا بلوغ خودبه خودی، بلکه برآیندی پیچیده از تاثیرات هدفمند و هماهنگ دو نهاد اصلی اجتماعی سازی کودکان، یعنی خانواده و مدرسه، است. این پژوهش تحلیلی-مروری، با هدف واکاوی عمیق نقش مکمل، تقویت کننده و گاه اصلاح گرایانه معلمان و والدین در شکل دهی، هدایت و تقویت این تعاملات حیاتی انجام شده است. یافته ها به روشنی نشان می دهد که تعاملات اجتماعی دانش آموزان در فضایی میان بافتی شکل می گیرد که در آن، انتظارات، الگوهای رفتاری، ارزش ها و بازخوردهای ارائه شده از سوی والدین در خانه و معلمان در مدرسه، در تعاملی پویا و مداوم با یکدیگر قرار دارند. همسویی و هماهنگی مثبت بین این دو محیط، به ایجاد یک چارچوب منسجم، قابل پیش بینی و حمایت گر منجر می شود که در آن، دانش آموز می تواند مهارت های اجتماعی خود را با اطمینان تمرین، اصلاح و درونی کند. در مقابل، ناهماهنگی، تضاد یا فقدان ارتباط بین خانه و مدرسه، می تواند منجر به سردرگمی، دوگانگی رفتاری و تضعیف یادگیری اجتماعی شود. در این مقاله، پس از تشریح ابعاد تعاملات رفتاری-اجتماعی، نقش های متمایز و مشترک والدین و معلمان، سازوکارهای تاثیرگذاری آنان، چالش های پیش روی این همکاری، و در نهایت، راهکارهای عملی مبتنی بر مدل های موفق مشارکت خانواده و مدرسه، به تفصیل مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

تعاملات ، دانش آموزان ، معلمان