اصلاح شیوه ارزشیابی در دوره متوسطه و ایجاد انگیزه ادامه تحصیل در دانش آموزان

ارزشیابی یکی از اجزای حیاتی فرایند آموزش وپرورش است که تاثیر عمیقی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. این مقاله به بررسی شیوه های سنتی ارزشیابی و تاثیرات منفی آن بر انگیزه ادامه تحصیل دانش آموزان دوره متوسطه می پردازد و راهکارهای نوین برای اصلاح این شیوه ها را مطرح می کند. پژوهش حاضر از طریق مطالعه ادبیات موضوع و تجزیه وتحلیل نتایج تحقیقات پیشین، به شناسایی نقاط ضعف سیستم های ارزشیابی رایج و ارائه راهبردهای موثر برای بهبود آن می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اعمال شیوه های ارزشیابی تکوینی، فراگیر و معنادار می تواند به طور قابل توجهی انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش دهد و موجب ادامه تحصیل و رشد تحصیلی آنان شود. این مقاله با پیشنهاد الگوهایی نوین برای ارزشیابی، بستری را فراهم می کند که در آن دانش آموزان نقش فعال در فرایند ارزشیابی خود ایفا کنند و تا حد بیشتری مسئول پذیر شوند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تحصیلی ، انگیزه تحصیلی ، دوره متوسطه ، ارزشیابی تکوینی ، یادگیری معنادار