نفوذ فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی در نظام اموزشی

در عصر حاضر، نفوذ و گسترش بی سابقه ی فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی، تمامی ارکان جوامع بشری، به ویژه نظام های آموزشی را با تحولی بنیادین روبه رو کرده است. در این میان، کتب درسی به عنوان محوری ترین ابزار انتقال دانش در فرآیند یاددهی-یادگیری، دیگر نمی توانند صرفا به قالب های سنتی و متون مکتوب ایستا محدود بمانند. لزوم انطباق با نیازهای نسل جدید یادگیرندگان و بهره گیری از ظرفیت های یادگیری چندرسانه ای، بازنگری در ساختار کتب درسی و ادغام ابزارهای تکنولوژیک در آن ها را به یک ضرورت راهبردی تبدیل کرده است.ورود مولفه هایی همچون واقعیت افزوده (AR)، رمزینه های پاسخ سریع (QR Codes) و بسترهای تعاملی به دل صفحات کتب درسی، مفاهیم انتزاعی را به تجربیات عینی و ملموس بدل کرده و فرصت های یادگیری برابر و در دسترسی را برای تمامی دانش آموزان فراهم می آورد. این رویکرد نه تنها موجب افزایش جذابیت بصری و انگیزه ی تحصیلی می گردد، بلکه با تسهیل یادگیری خودراهبر، گامی بلند در جهت تحقق اهداف تحول دیجیتال در نظام تعلیم وتربیت محسوب می شود. نوشتار حاضر با هدف تبیین جایگاه فناوری آموزشی در محتوای مکتوب، به بررسی تجارب موجود و ارائه راهکارهایی برای بهره وری حداکثری از این ابزارها در مسیر تعمیق یادگیری می پردازد.پیشرفت های روز افزونی که امروزه در عرصه های متفاوت علمی، فنی، آموزشی و ... صورت گرفته اند، برنامه ریزان آموزشی و درسی، کارشناسان و صاحب نظران مسائل آموزشی را واداشته است تا ساختار، اهداف، برنامه ها، محتوا و روش های نظام آموزشی خود را به روز کنند و خود را با این پیشرفت ها هماهنگ و هم سو سازند. یکی از مهم ترین راهبردهایی که به برنامه ریزان آموزشی و درسی کمک های محسوس و شایان توجهی می کند، استفاده از تکنولوژی آموزشی در برخورد با مسائل کمی و کیفی آموزش و پرورش است.تکنولوژی آموزشی در سطح کلان، تمام فعالیت های آموزشی اعم از برنامه ریزی های آموزشی و درسی، تحلیل محتوا، تولید مواد آموزشی، رسانه ها و ابزارها، و مدیریت آموزشی را در بر می گیرد و در طراحی، اجرا، و اصلاح مجدد برنامه های درسی و تجارب آموزشی، نقش مهمی را ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی آموزشی ، آموزش و پرورش ، فعالیت های آموزشی ، رسانه