نقش معلم و مدیر در مشارکت والدین در محیط های یادگیری واقعیت افزوده

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش کنشگران مدرسه، به ویژه معلم و مدیر، در سازماندهی و تقویت مشارکت والدین در محیط های یادگیری مبتنی بر واقعیت افزوده ((AR انجام شد. با توجه به ماهیت پژوهش، از رویکرد کیفی توصیفی استفاده گردید. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ذی نفعان، مشاهده های میدانی از اجرای فعالیت های AR و بررسی اسناد آموزشی گردآوری شد. تحلیل داده ها با اتکا به کدگذاری توصیفی و تجمیع مفهومی کدها در قالب مضامین، به استخراج سازوکارهای موثر بر مشارکت والدین در این بستر انجامید. مسئله محوری پژوهش آن بود که ورود AR چگونه الگوهای مرسوم تعامل خانه–مدرسه را بازآرایی می کند و چه شرایطی مشارکت را تسهیل یا تضعیف می سازد.یافته ها نشان داد که مشارکت والدین در محیط های AR پیامد خودکار به کارگیری فناوری نیست، بلکه برآیند مدیریت فعالانه نقش ها، ارتباطات و نگرانی ها است. چهار مضمون اصلی استخراج شد: (۱) معلم به مثابه تسهیل گر ارتباطی و آموزشی که با ترجمه اهداف AR برای والدین، طراحی تکالیف قابل انتقال به خانه و ایجاد تجربه های یادگیری مشترک، امکان مشارکت معنادار را فراهم می کند؛ (۲) مدیر به عنوان رهبر سازمانی و سیاست گذار مدرسه که با تامین زیرساخت، تدوین قواعد اجرایی و اخلاقی (به ویژه حریم خصوصی و امنیت داده)، و پیگیری عدالت دسترسی، زمینه نهادی مشارکت را تثبیت می کند؛ (۳) مدیریت دغدغه های فناورانه و تربیتی والدین نظیر زمان استفاده از صفحه نمایش، هزینه ها و اطمینان از کارکرد آموزشی AR که در صورت بی پاسخ ماندن به کاهش اعتماد می انجامد؛ و (۴) کیفیت کانال های ارتباطی که در آن شفافیت، دوسویه بودن و سازوکار بازخورد، از صرف افزایش تماس ها مهم تر است.بر این اساس، پیشنهاد می شود برای هر فعالیت ARپیوست مشارکت والدین» طراحی شود و توانمندسازی دوطرفه (معلم و والد) در کنار سیاست های مدرسه محور برای پیشگیری از نابرابری های دیجیتال در مشارکت دنبال گردد.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، واقعیت افزوده ، نقش معلم ، رهبری مدیر ، تعامل خانه–مدرسه ، ارتباطات آموزشی ، پژوهش کیفی توصیفی